Τετάρτη 12 Απριλίου 2017
Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2017
Πώς να μάθω την Ιστορία
Το μάθημα της Ιστορίας μπαίνει στην τσάντα και στην λίστα υποχρεώσεων του μαθητή από την Γ’ κιόλας τάξη του δημοτικού. Ενώ όμως θα μπορούσε να αποτελεί ένα από τα αγαπημένα μαθήματα των μικρών αλλά και των μεγάλων μαθητών, δυστυχώς για το σύνολο των μαθητών αλλά και των γονέων που τα υποστηρίζουν στη μελέτη τους αποτελεί μόνιμο φόβο και βαρετή έως ανούσια υποχρέωση.
Η μελέτη για το μάθημα της Ιστορίας στο σπίτι πολλές φορές προκαλεί δυνατές εντάσεις, φωνές, απογοήτευση και μικρής διάρκειας ή καθόλου αποτελέσματα.
Παρακάτω θα σας παραθέσω σε βήματα μια ενδεικτική μέθοδο μελέτης της Ιστορίας η οποία θα βοηθήσει τους μικρούς μας φίλους και απαλλάξει τους γονείς από περίεργες «ιστορίες».
Απαραίτητες Ενέργειες
1. Διαβάζω, μαθαίνω και κατανοώ τον τίτλο του μαθήματος.
2. Ανατρέχω στον τίτλο της ενότητας για να κατανοήσω την εποχή, τον χώρο και να συνδέσω την προηγούμενη γνώση με όσα πρόκειται να μελετήσω.
3. Παρατηρώ τις εικόνες και διαβάζω προσεκτικά τις λεζάντες κάτω από κάθε εικόνα.
4. Διαβάζω 2 φορές την περίληψη ή το πλαίσιο με το κύριο νόημα του μαθήματος.
5. Κάνω μια γρήγορη ανάγνωση ολόκληρο το κείμενο.
6. Διαβάζω την πρώτη παράγραφο και ταυτόχρονα υπογραμμίζω ότι μου κάνει εντύπωση, άγνωστες λέξεις και στοιχεία όπως ονόματα, χρονολογίες και περιοχές.
7. Προσπαθώ να πω δυνατά το νόημα της παραγράφου.
8. Όταν καταλάβω το νόημα τότε προχωράω στην επόμενη και κάνω το ίδιο μέχρι το τέλος.
9. Ξαναδιαβάζω ολόκληρο το κείμενο για τελευταία φορά.
10. Λέω με δικά μου λόγια ότι κατάλαβα από το μάθημα.
Στόχος είναι να καλλιεργήσουμε στο μαθητή την αφαιρετική σκέψη. Να μπορεί δηλαδή από ένα σύνολο πληροφοριών να εστιάσει και να χρησιμοποιήσει τις απολύτως απαραίτητες για να κατασκευάσει το γενικό νόημα χωρίς να πλατειάζει χάνοντάς το.
Συμπληρωματικές Ενέργειες
- Χρησιμοποιώ ιστορικά σχεδιαγράμματα και ιστορικούς γεωγραφικούς χάρτες. Μπορώ να βρω διάφορα για κάθε τάξη, ελεύθερα στο διαδίκτυο. Οργανώνουν και συνδέουν καλύτερα τις πληροφορίες μεταξύ τους.
- Φτιάχνω το δικό μου τετράδιο ιστορίας. Μετά το τέλος της σχολικής μελέτης γράφω σε μία σελίδα τον τίτλο κάθε μαθήματος, ζωγραφίζω από κάτω μια εικόνα που μου έκανε εντύπωση και γράφω τη δική μου λεζάντα για αυτήν.
- Αναζητώ και παρακολουθώ διάφορα ντοκιμαντέρ ή εκπομπές στο διαδίκτυο για το ανάλογο θέμα.
- Διαβάζω τα Σαββατοκύριακα ή τις ημέρες των εορτών λογοτεχνικά ή άλλα εξωσχολικά βιβλία σχετικά με την ιστορική περίοδο της ύλης του σχολικού βιβλίου.
- Γίνομαι εγώ ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, ζωγραφίζω ή γράφω ξανά την ιστορία με πρωταγωνιστή τον εαυτό μου και φέρνω τα πάνω κάτω.
- Επισκέπτομαι με τους γονείς μου ή τους φίλους μου τοπικά μουσεία και μνημεία και αναζητώ πληροφορίες για αυτά.
- Φτιάχνω το δικό μου ιδιωτικό μουσείο συλλέγοντας παλιά αντικείμενα και οικογενειακά κειμήλια.
-Αποκόψτε τον πίνακα με τα βήματα και τοποθετήστε τον σε εμφανές σημείο στο γραφείο του παιδιού ή κολλήστε τον στο βιβλίο της Ιστορίας.
– Να είστε συνεπείς. Η μελέτη για το μάθημα της Ιστορίας θα πρέπει να ολοκληρώνεται σε διάρκεια μισής ώρας.
– Δουλέψτε τη μέθοδο για όσο χρειαστεί μαζί με το παιδί μέχρι να δείξει ότι εξοικειώθηκε. Έπειτα αφήστε το να δουλέψει μόνο του.
Κάθε παιδί σκέφτεται και μαθαίνει διαφορετικά, ενώ αντιλαμβάνεται την κάθε πληροφορία με το δικό του τρόπο. Η παραπάνω μέθοδος είναι ενδεικτική και στόχος της είναι να δώσει στο μαθητή έναν πρότυπο τρόπο στρατηγικής κατανόησης και εκμάθησης της Ιστορίας.
-Εντοπίστε λοιπόν τις ιδιαίτερες ανάγκες του παιδιού σας και προσαρμόστε τη μέθοδο σε αυτές.
Τέλος να θυμάστε ότι τις καλύτερες συμβουλές για το πώς πρέπει να μαθαίνει ο μαθητής το μάθημα της Ιστορίας θα τις δώσει ο δάσκαλός του καθώς κατά το δικό του πρότυπο θα γίνεται πάντα η παράδοση και η εξέταση του μαθήματος.
πηγήoloigiatopaidi.gr
Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2017
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ - ORIENTEERING
Πυξίδα
Η σκόπευση με την πυξίδα
Παιχνίδι με πυξίδες
Προσανατολισμός χάρτη με χρήση πυξίδας
ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ
Παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού - Προσανατολισμός
ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ
Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2016
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2016
Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2016
Ενότητα 3 : "ΕΝΕΡΓΕΙΑ"
Τι είναι η ενέργεια;
Εξοικονόμηση ενέργειας
1η ενότητα : ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ
Εικονικό ταξίδι στην αρχαία Ρώμη
Μια μέρα στην Αρχαία Ρώμη με τον Λούκιο Ποπίδιο Σεκούντο
Pax Romana
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
2η ενότητα: Η ΡΩΜΑΊ΄ΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
διατροφη στο βυζαντιο from Diamantoula Naka
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

quiz Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία μεταμορφώνεται

ΠΑΖΛ - ΑΓΟΡΑ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

Διάλεξε τον αυτοκράτορα

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ήθη και Έθιμα στο Βυζάντιο
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
quiz Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία μεταμορφώνεται

ΠΑΖΛ - ΑΓΟΡΑ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

Διάλεξε τον αυτοκράτορα

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2016
«Το χτυπημένο μήλο»: Το κόλπο που σκέφτηκε μια δασκάλα για να διδάξει τον πόνο που προκαλεί το bullying
Τα παιδιά μπορούν να γίνουν, άθελά τους, πολύ σκληρά. Αυτό προσπάθησε να εξηγήσει στην τάξη της η Rosie Dutton, δασκάλα από το Birmingham της (πρωταγωνίστριας των ημερών) Βρετανίας φτιάχνοντας για χάρη των μαθητών της μια «αλληγορία» με μήλα. Η εμπνευσμένη ιδέα της Αγγλίδας παιδαγωγού, «ανέβηκε» στην σελίδα της στο Facebook, ονόματι Relax Kids Tamworth και έγινε αμέσως viral.
Διαβάστε πώς περιγράφει το ευφάνταστο κόλπο η ίδια η δασκάλα στη σελίδα της:
«Σήμερα σε ένα από τα μαθήματά μας, συνέστησα στα παιδιά σε δυο μήλα. Τα παιδιά δεν το ήξεραν αυτό, αλλά πριν το μάθημα είχα ρίξει επανειλημμένα το ένα μήλο στο πάτωμα, έτσι ώστε δεν μπορούσες να πεις ότι υπήρχε κάποια διαφορά… Μιλήσαμε για τα μήλα, τα παιδιά τα περιέγραψαν και καταλήξαμε ότι μοιάζουν –και τα δυο ήταν κόκκινα, είχαν παρόμοιο σχήμα και έμοιαζαν αρκετά ώριμα για να φαγωθούν.
Πήρα στα χέρια μου το «χτυπημένο» μήλο και ξεκίνησα να λέω στα παιδιά πόσο το αντιπαθούσα, ότι πίστευα ότι ήταν αηδιαστικό, το χρώμα του είναι απαίσιο και το κοτσάνι πολύ κοντό. Τους είπα ότι επειδή δεν μου άρεσε, δεν ήθελε να αρέσει ούτε σε ‘κείνα, κι ότι θα έπρεπε να μιλήσουν άσχημα γι’ αυτό.
Μερικά παιδιά με κοίταξαν σαν να ήμουν τρελή, αλλά το μήλο πέρασε από χέρι σε χέρι στον κύκλο και όλοι το έβρισαν –«είσαι ένα βρωμερό μήλο», «δεν καταλαβαίνω καν γιατί υπάρχεις», «σίγουρα έχεις σκουλήκια μέσα σου» κ.λπ.
Τότε, κράτησα ψηλά και τα δυο μήλα και, ξανά, μιλήσαμε για τις ομοιότητες και τις διαφορές. Δεν υπήρχε καμία διαφορά –και τα δυο μήλα έμοιαζαν ακόμη ίδια.
Έπειτα έκοψα τα μήλα στη μέση. Το μήλο με το οποίο ήμαστε ευγενικοί, ήταν καθαρό, φρέσκο και ζουμερό στο εσωτερικό του.
Το μήλο στο οποίο είπαμε άσχημα λόγια ήταν μελανιασμένο και πολτοποιημένο.
Νομίζω ότι αμέσως η ιδέα άναψε σαν λάμπα στο μυαλό των παιδιών. Το «έπιασαν» πραγματικά πως, ό,τι είδαμε μέσα στο μήλο –οι μελανιές, τα χτυπήματα και τα «σπασμένα» σημεία- είναι αυτό που συμβαίνει μέσα στον καθένα από εμάς όταν κάποιος του φέρεται άσχημα με τα λόγια ή τις πράξεις του.
«Σήμερα σε ένα από τα μαθήματά μας, συνέστησα στα παιδιά σε δυο μήλα. Τα παιδιά δεν το ήξεραν αυτό, αλλά πριν το μάθημα είχα ρίξει επανειλημμένα το ένα μήλο στο πάτωμα, έτσι ώστε δεν μπορούσες να πεις ότι υπήρχε κάποια διαφορά… Μιλήσαμε για τα μήλα, τα παιδιά τα περιέγραψαν και καταλήξαμε ότι μοιάζουν –και τα δυο ήταν κόκκινα, είχαν παρόμοιο σχήμα και έμοιαζαν αρκετά ώριμα για να φαγωθούν.
Πήρα στα χέρια μου το «χτυπημένο» μήλο και ξεκίνησα να λέω στα παιδιά πόσο το αντιπαθούσα, ότι πίστευα ότι ήταν αηδιαστικό, το χρώμα του είναι απαίσιο και το κοτσάνι πολύ κοντό. Τους είπα ότι επειδή δεν μου άρεσε, δεν ήθελε να αρέσει ούτε σε ‘κείνα, κι ότι θα έπρεπε να μιλήσουν άσχημα γι’ αυτό.
Μερικά παιδιά με κοίταξαν σαν να ήμουν τρελή, αλλά το μήλο πέρασε από χέρι σε χέρι στον κύκλο και όλοι το έβρισαν –«είσαι ένα βρωμερό μήλο», «δεν καταλαβαίνω καν γιατί υπάρχεις», «σίγουρα έχεις σκουλήκια μέσα σου» κ.λπ.
Τότε, κράτησα ψηλά και τα δυο μήλα και, ξανά, μιλήσαμε για τις ομοιότητες και τις διαφορές. Δεν υπήρχε καμία διαφορά –και τα δυο μήλα έμοιαζαν ακόμη ίδια.
Έπειτα έκοψα τα μήλα στη μέση. Το μήλο με το οποίο ήμαστε ευγενικοί, ήταν καθαρό, φρέσκο και ζουμερό στο εσωτερικό του.
Το μήλο στο οποίο είπαμε άσχημα λόγια ήταν μελανιασμένο και πολτοποιημένο.
Νομίζω ότι αμέσως η ιδέα άναψε σαν λάμπα στο μυαλό των παιδιών. Το «έπιασαν» πραγματικά πως, ό,τι είδαμε μέσα στο μήλο –οι μελανιές, τα χτυπήματα και τα «σπασμένα» σημεία- είναι αυτό που συμβαίνει μέσα στον καθένα από εμάς όταν κάποιος του φέρεται άσχημα με τα λόγια ή τις πράξεις του.
Όταν οι άνθρωποι γίνονται θύματα εκφοβισμού, ειδικά τα παιδιά, νιώθουν απαίσια και μερικές φορές, δεν δείχνουν, ούτε λένε στους υπόλοιπους πώς νιώθουν. Αν δεν είχαμε ανοίξει το μήλο, δεν θα μαθαίναμε ποτέ πόσο πόνο είχε υποστεί.
Μοιράστηκα τη δική μου εμπειρία, όταν τα αγενή λόγια κάποιου με έκαναν να υποφέρω την προηγούμενη εβδομάδα. Απ’ έξω, φαινόμουν εντάξει –χαμογελούσα ακόμα. Όμως, μέσα μου, κάποιος είχε προκαλέσει πολύ πόνο με τα λόγια του και υπέφερα.
Αντίθετα με το μήλο, έχουμε την ικανότητα να σταματήσουμε τέτοιες συμπεριφορές. Μπορούμε να διδάξουμε τα παιδιά ότι δεν επιτρέπεται να λένε άσχημα λόγια το ένα στο άλλο και να συζητήσουμε γύρω απ’ τα συναισθήματα των άλλων. Μπορούμε να διδάξουμε τα παιδιά μας να στηρίζουν το ένα το άλλο και να σταματήσουν κάθε μορφή εκφοβισμού –όπως ένα κοριτσάκι σήμερα αρνήθηκε να «βρίσει» το μήλο.
Όλο και περισσότερος πόνος και καταστροφή θα συμβαίνει αν κανείς δεν κάνει τίποτα για να σταματήσει το bullying. Ας δημιουργήσουμε μια γενιά ευγενικών παιδιών που νοιάζονται.
Η γλώσσα δεν έχει κόκαλα, αλλά έχει αρκετή δύναμη για να ραγίσει μια καρδιά. Ας είμαστε προσεκτικοί, λοιπόν, με τα λόγια μας.»
Πηγή: boredpanda.com
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)






























